امام حسین (ع)                  

                                                        

شیعیان دیگر هوای نینوا دارد حسین

                        روی دل با کاروان کربلا دارد حسین

از حریم کعبه جدش به اشکی شست دست

                        مردیش را سر نهاد اما صفا دارد حسین

می برد در کربلا هفتاد و دو ذبح عظیم

                        بیش از اینها حرمت کوی منا دارد حسین

پیش رو راه دیار نیستی کافیش نیست

                        اشک و آه عالمی هم در قفا دارد حسین

بس که محملها رود منزل بمنزل با شتاب

                        کس نمی داند عروسی یا عزا دارد حسین

رخت و دیواج حرم چون گل بتاراجش برند

                         تا بجایی که کفن از بوریا دارد حسین

بردن اهل حرم دستور بود و سر غیب

                       ورنه این بی حرمتیها کی روا دارد حسین

سروران پروانگان شمع رخسارش ولی

                چون سحر روشن که سر از تن جدا دارد حسین

سر به قاچ زین نهاده راه پیمای عراق

                    می نماید خود که عهدی با خدا دارد حسین

او وفای عهد را با سر کند سودا ولی

                      خون بدل از کوفیان بی وفا دارد حسین

دشمنانش بی امان و دوستانش بی وفا

                    با کدامین سر کند مشکل دوتا دارد حسین

سیرت آل علی با سرنوشت کربلاست

                هر زمان از ما یکی صورت نما دارد حسین

آب خود با دشمنان تشنه قسمت می کند

                     عزت و آزادگی بین تا کجا دارد حسین

دشمنش هم آب می بندد به روی اهل بیت

                 داوری بین با چه قومی بی حیا دارد حسین

بعدازینش صحنه ها و پرده ها اشک است و خون

                 دل تماشا کن چه رنگین سینما دارد حسین

ساز عشق است و بدل هر زخم نیکان زخمه ای

               گوش کن عالم پر از شور و نوا دارد حسین

دست آخر کز همه بیگانه شد دیدم هنوز

                       با دم خنجر نگاهی آشنا دارد حسین

شمر گوید گوش کردم تا چه خواهد از خدا

               جای نفرین هم به لب دیدم دعا دارد حسین

اشک خونین گو بیا بنشین به چشم شهریار

         کاین در این گوشه عزایی بی ریا دارد حسین

                                       ( شهریار )

 

 

آشنائی با عبید زاکانی(3)

حکایات فارسی عبیدزاکانی جمع آوری حکایات طنز و شوخی رایج بین مردم زمان خودش است که با سلیقه عبید و با جملات دلنشین بیان شده است. به دو حکایت زیر توجه کنید:  1– شخصی خر گم کرده بود. گرد شهر می گشت و شکر می گفت. گفتند: شکر چرا می کنی؟ گفت: از بهر آنکه بر خر ننشسته بودم ، وگر نه من نیز امروز چهارم روز بودی که گم شده بودمی. 2 -  رندی به نردبان در باغ دیگری می رفت تا میوه بدزدد. خداوند باغ رسید و گفت: در باغ من چه کار داری؟ گفت: نردبان می فروشم. گفت: نردبان در باغ من می فروشی؟ گفت: نردبان از آن من است. هرکجا که خواستم می فروشم!     در دیوان عبیدزاکانی قسمتی است با نام( تعریفات ملادوپیازه). برای آشنائی با روش طنز پردازی این شاعر طنزپرداز قرن هشتم ، به چند کلمه از این تعریفات می پردازیم:  السل والدق: همنشین بد. الناموزون: شعر عربی. طوق العنه:  داماد همیشه در خانه. قابض الارواح: دوست سخن نافهم . التماشاخانه: مجلس مستان. الدوست: آنکه  ما گمان نیک بر او داریم . الخبط: پیری و گمان جوانی.الراستگو: دشمن همه کس. الفلاکت: نتیجه علم . المردود: مهمان بعد از سه روز. البیمزه: تعارف بسیار

عید غدیر مبارک باد